Oog in oog met een gletscher
Vandaag een wandeling naar de Glacier de Bossons. Om de wandeling te starten, moeten we een bus nemen die ons tot buiten Chamonix brengt en ons afzet aan de zetellift. Na de wandeling van gisteren beslissen we het eerste deel met de lift te doen en te zien of we deze namiddag nog iets over hebben om de afdaling al of niet te voet te doen.
De zetellift brengt ons ongeveer halverwege het wandelpad. Vandaar uit starten we een wandeling van een kleine 2 uur tot aan Châlet des Pyramides (1895m). Tijdens de wandeling kun je af en toe een blik werpen op de gletsjer en zie je hoe hoog hij wel is, maar hem echt goed bekijken kun je pas op het terras van het châlet.
De gletsjer loopt over enkele honderden meters breed en wel 40 à 50 m hoog. Prachtig gewoon. Wij beslissen hier terug te keren, maar je kan van hieruit ook verder wandelen naar de Glacier de Bossons, als ook de Glacier du Taconnaz. De Gite à Balmat (2589 m, 2 uur) is een uitzichtpunt dicht bij de "Jonction", waar voornoemde twee gletsjers zich delen.
Deze gletsjer wordt voorzien van sneeuw door de Mont Blanc. Hij heeft een verval van 3200 m en het ijs zakt gemiddeld 200 a 250 meter per jaar. Dit laatste wordt een beetje luguber gemeten aan de hand van mensen die in vroeger jaren bovenop de gletsjer zijn verongelukt en waarvan de lichamen later beneden werden teruggevonden. Een kleine wandeling naar een hoger gelegen punt biedt een beter uitzicht op de séracs (ijstorens) verder op de gletsjer.
We wandelen dus terug en vermits we nu al een beetje getraind zijn, dalen we relatief vlug af en slaan zelfs de zetellift af en nemen ook deze afdaling tot in het dal voor onze rekening. Beneden moeten we nog even wachten op de bus die de verbinding verzorgt naar het dorp, maar al bij al kunnen we zeggen dat de verbinding tussen de randdorpen goed is.
