Bergen in Marmer nabij Hoi An

Noem het geluk of niet, maar we staan nog maar aan de verkeerslichten in het centrum en een Vietnamese juffrouw vraagt of we richting de marmerbergen gaan. Nadat we positief antwoorden volgt een leuk; "volg mij maar, want ik woon daar". Mooi meegenomen uiteraard want met zo'n weer moet je je niet riskeren om veel verloren te rijden.

De marmerbergen zijn veel groter dan onze trotter laat uitschijnen en je hebt er algauw een paar uur voor nodig. Vermits we  regelmatig moeten schuilen voor enkele flinke regenbuien hebben we ook alles meer dan gedetailleerd gezien. Er zijn enkele grotten, een pagode en een fantastisch uitzicht dat reikt tot Danang.

Bij het buitenkomen kun je niet ontkomen aan de talrijke marmerfabrieken en bijhorende winkeltjes. Ondertussen is het beginnen watergieten en dat is zo gebleven voor de volgende twee uur. We hebben even kunnen schuilen in het winkeltje van de juffrouw die ons gebracht heeft maar dit doe je natuurlijk niet 'gratis'. Ze toont ons haar hele collectie marmeren potjes en we kunnen uiteindelijk niet 'weerstaan' aan de aankoop van een asbak. Beetje opgedrongen, maar ja wat doe je er aan?

Vermits het bleef regenen zijn we dan maar aangezet en zijn, éénmaal aangekomen in Hoi An, doornat in een warm bad gesprongen in het guesthouse. De tweede lokale specialiteit, clay pot, en een warme pannenkoek dienden om ons verder op te warmen.