Fietsen en dobberen in Vang Vieng
Met onze fietsjes is het soms wel duwen en de hitte maakt het er ook niet gemakkelijker op, maar de gedachte dat we bij de grot in een fris beekje kunnen springen, houdt ons recht. Vanop de fiets hebben we een prachtig zicht op het karstgebergte, de velden en lemen hutjes in de omgeving. Na de ingang voor de grot betaald te hebben, klauteren we over enkele steile rotspartijen naar de ingang van de grot. De grot bestaat uit twee zalen, maar voor een bezoek eraan draag je best stevige schoenen en een zaklamp. Het is er immers aardedonker en de grot is niet "geprepareerd".
Na een stoffige tocht langsheen de velden van Vang Vieng biedt de Nam Song de nodige verkoeling. Door de straten van Vang Vieng lopen toeristen af en aan met grote rubberen binnenbanden van een vrachtwagen. De favoriete bezigheid is hier namelijk "tuben".
Tussen de bergen, omgeven door een prachtig landschap, dobberen we in een rubberband de rivier af. Af en toe komen we in een stroomversnelling en in het begin zijn we op wat buffels na de enige in de rivier. Maar al snel komen we in de buurt van dorpjes waar kinderen in de rivier spelen, vrouwen de was doen en mannen aan het vissen zijn. Vermits je al dobberend niet zo vlug gaat, kunnen we een tijdje een visser volgen en vaststellen dat hij toch niet zoveel vis vangt. Wat je ook zeker niet zal doen is omkomen van de dorst, om de paar honderd meters word je aangeklampt om een lao biertje te nuttigen. Het is wel leuk zo dobberen bij 40°C, maar na enkele uren verlaten we toch verweekt en als een waterkieken de rivier.
