De hoofdstad Vientiane

Vientiane is de hoofdstad en tevens grootste stad van Laos, maar het lijkt meer op een dorp. Het is hier erg rustig en het is waarschijnlijk de rustigste hoofdstad in Azië. Na Vietnam is het opvallend dat er zo weinig scooters rijden. Laos is ook lange tijd een Franse kolonie geweest en daarom doet Vientiane ook zeer Frans aan. Er zijn nog veel Franse gebouwen te zien.

Het is er zo rustig en zo weinig te doen dat verveling snel kan optreden. 's Morgens huren we een fietsje en verkennen de hoofdstad. We beginnen bij de Pha That Luang of Grote stoepa, het belangrijkste monument van Vientiane. Vervolgens trekken we naar Pratuxai of de Overwinningspoort, een triomfboog die zo uit Frankrijk kon komen. Je kunt hem beklimmen en hebt zo een uitzicht over gans de stad.

Op onze tocht langsheen de rivier zien we een groot, wit koloniaal gebouw; het presidentieel paleis. Het gebouw werd ooit gebouwd als de ambtswoning voor de Franse gouverneur. Na het uitroepen van de onafhankelijkheid ging het gebouw echter fungeren als residentie van de Koninklijke familie. Het paleis is helaas voor het publiek gesloten en het wordt voor een groot deel aan het oog onttrokken. Vervolgens komen we terecht op de plaatselijke markt, waar naast veel elektronische apparatuur, juwelen, kleren, ook fruit en groenten te koop zijn. We bezoeken ook nog enkele wat's in Vientiane, ook al hebben we het gevoel dat we na onze rondreis door Vietnam en Laos wel verzadigd zijn wat tempels betreft.

Ons vertrek uit Vientiane loopt minder vlot dan verwacht. Ook al lijkt het een rustige hoofdstad, de treinen  zowel overdag als 's nachts, en ook de vluchten naar Bangkok zijn volgeboekt voor de volgende dagen. Het enige dat ons nog rest is een nachtbus. Op deze nachtbus ervaren we onze eerste echte negatieve reiservaring. We doen de schrik van ons leven op en belanden in het Sofitel van Khon Kaen. We hadden onze rentree in Thailand anders voorgesteld. Voor het volledige verhaal kan u terecht bij Thailand 3.