Saas Grund en Mattmark See

Vandaag gaat de rit naar Mattmark See. Het venijn zit hem vandaag in de staart, doch enige parkoerskennis is mij hier niet vreemd.  

Vol enthousiasme spring ik dan ook op mijn fiets en we rijden tot in Saas grund. Om daar te geraken hebben we al aardig geklommen, doch een stop is noodzakelijk gezien de hitte. Drinken en eten is de boodschap want er volgen nog enkele zware kilometers met gemiddelden van 9% stijgingsgraad en meer, waardoor alle krachten zullen worden aangesproken.  

Na enige kilometers blijkt Peter al zo veel krachten gebruikt te hebben dat hij er zelfs gaat bij liggen (lees vallen). Het blijkt dat er iets in zijn rug is geschoten en dat de rest van de vakantie er vooral één is geworden van veel pijn.  

Gelukkig kan je je met momenten optrekken aan de schitterende uitzichten die je hebt op de bergen. Een beloning die de moeite meer dan waard is. De verdere klim is best duwen en trekken en wanneer ik boven kom staat iedereen klaar om te poseren voor de groepsfoto. Zo'n wegwerpcamera past nog net in de achterzak en het stuwmeer is een mooie plek om ons vieren te vereeuwigen.  

Eenmaal iedereen terug paraat, blijkt het dat Peter zijn jasje vergeten is. Hij moet op zoek naar papier om alsnog warm te kunnen afdalen. Het mag dan wel 30° in het dal zijn, bovenop een col is het vaak rond het vriespunt en afdalen bij zo'n temperaturen is om op slag te bevriezen.  

Een lange afdaling later kunnen we ons klaarmaken voor een buffetje en wat voetbal. Intussen ook nog even Veerle thuis op de hoogte gebracht over hoe zwaar zo'n fietsvakantie wel is en hoe moeilijk het wel is om gezond en sportief door het leven te gaan. En intussen worden de halve liters besteld...