Breken in de afdaling

Vandaag gaan we naar Cirque de Gavarnie rijden en eventueel nog de Col de Tentes meepikken. Om de klim naar Gavarnie te starten, moeten we eerst naar Luz Saint Sauveur rijden. We moeten een hoogteverschil van 300 m overbruggen vanuit de camping.

De klim zelf is prachtig, nooit echt steil en je rijdt steeds tussen 2 bergflanken. Op een gegeven moment moet ik zelfs even spurten voor neervallende stenen. We klimmen naar Cirque de Gavarnie. Je kan ook afslaan voor de Cirque de Troumouse, maar vandaar kun je niet verder klimmen op de Col de Tentes.

We bewonderen de Cirque de Gavarnie, een halfcirkelvormige bergketen van 3248 m hoog. Daarna zijn we verder geklommen op de Col de Tentes. We hebben in diverse reisverslagen gelezen dat de klim moordend zwaar is. Geen hoopvolle berichten om mee te starten, maar we wagen het erop.

Algauw blijkt dat de start inderdaad niet om mee te lachen is en daar zal het 10% stijgingspercentage wel mee te maken hebben. Eens de eerste 5 km voorbij zijn, kom ik in het goede ritme en fiets ik werkelijk door een pracht van een landschap. Marc is uiteraard eerst boven en gezien de temperatuur duikt hij onmiddellijk terug naar beneden. Ik zie hem in de afdaling mij nog voorbij vliegen en toeroepen waar de eindstreep ligt. Het eindpunt is de moeite. Ik ben omringd door een muur van besneeuwde bergen en zie enkele bergbeklimmers de berg verder trotseren.

Marc heeft in Gavarnie op mij gewacht en samen dalen we af. De afdaling is een lange baan waarop je normaal gezien niet kunt lossen. En toch gebeurt het. Breken in de afdaling. Ik had net 52 km aan één stuk geklommen en moest nu in de afdaling buigen. Het is raar om te voelen hoe de motor uitgaat in een afdaling. Meestal overkomt mij zoiets tijdens het klimmen. Afdalen en moeten bijsteken omdat je de juiste positie en de vlotheid om af te dalen niet meer vindt, is een raar gevoel.