Tuinen en paleizen in Firenze

Na een verkwikkende nacht in onze aircogekoelde kamer en een stevig ontbijt gaan we op pad. Ons hotel valt erg in de smaak. De kamer is klein, maar gezellig en voorzien van alle comfort. De vele spots en lichtjes maken de kamer er wel niet energiezuinig op. Ook onder de regendouche kan je verder luisteren naar de film die zich afspeelt op het flatscreen in de kamer. Nu ja, veel heb je er niet aan want elke film wordt er in het Italiaans gedubd.

Vandaag doen we het wat rustiger aan. Onze dag komt traag op gang en ons ontbijt heeft meer van een brunch. We gaan terug op weg naar de Ponte Vecchio, maar deze keer steken we ze niet over.

We lopen er langsheen en volgen de Arno tot aan de Piazza G. Poggi. Vandaar klimmen we naar boven naar de Piazzale Michelangelo. Dit is één van de mooiste panoramische uitkijkpunten over Firenze. Intussen is het middag. De brandende zon doet ons de Piazzale ontvluchten richting Palazzo Pitti.

We wandelen door twee kleinere tuinen met zicht op het Forte di Belvedere. Eénmaal deze tuinen door, moeten we toch terug richting Arno om het paleis te kunnen bereiken. Brunelleschi ontwierp het paleis in opdracht van de bankier Luca Pitti. Luca was echter overmoedig. Hij wou de Medici's de loef afsteken, maar dolf uiteindelijk het onderspit. Toen de erfgenamen van Pitti de bouwkosten niet langer konden betalen, kochten de Medici's het gebouw. Wij zochten er verpozing in de Boboli-tuinen, maar je kan er ook een bezoek brengen aan de staatsievertrekken versierd met fresco's en gobelijnen. De Medici's verzamelden er de meesterwerken van vele kunstenaars zoals Botticelli, Titiaan, Tintoretto,... 

Als afsluiter van die dag verdwalen we in de Oltrarnowijk. De Ponte Vecchio vormt de rechtstreekse verbinding tussen de historische stadskern en de wijk. Alvorens de goudsmeden er hun vaste stek kregen op de brug, werd deze bevolkt door visboeren en leerlooiers. Deze laatsten moesten wijken omwille van het vele lawaai en de stank die ze produceerden. Boven de brug loopt de Corridoio Vasariano. Deze gang verbindt het Palazzo Vecchio, via de Uffizi met het Palazzo Pitti. Zo kon de adel zich van hun woonst verplaatsen naar de administratieve gebouwen van het Uffizi en het stadhuis, zonder zich te moeten mengen onder het plebs.