Het middelpunt van de stad Firenze

Wie zich vroeger geen herenhuis in de stad kon veroorloven, ging zich vestigen aan de overkant van de Arno, in de wijk Oltrarno. Vroeger een minderwaardige buurt, nu een ideale plaats voor het uitzoeken van een hotel.

Vermits onze portemonnee de prijzen van de stadskern niet aankan, verblijven we er in een verre van minderwaardig hotel. Iedere ochtend wandelen we tien minuutjes naar het centrum. We flaneren er langs de Arno en beginnen en eindigen de dag met een bezoek aan de Ponte Vecchio.

De Ponte Vecchio is de eerste toeristische attractie van Firenze die we aandoen. Je hebt er zo veel juwelierszaken, dat het haast een onmogelijke zaak is om er een keuze te maken. De brug vormt de rechtstreekse verbinding tussen de historische stadskern en onze wijk.

Over de brug slaan we rechts af en lopen door de gallerij, met zicht op de Arno, naar het Uffizi. Dit is het belangrijkste museum van Firenze, en wellicht ook van Italië, maar het lijkt onbegonnen werk om het te bezoeken. Zowel aan de ticketbalie, als aan de ingang staan er rijen vol mensen te wachten en het lijkt niet vooruit te gaan. Beter eerst reserveren is de boodschap. 

Wij zijn geen museumgangers, maar als we een stad bezoeken staat er meestal wel één of twee musea op de verlanglijst. Vermits Uffizi een onbegonnen zaak is, gaan we de hoek om naar de Piazza dei Giudici. Het zit ons niet mee met de musea. Het Museo di Storia della Scienza is slechts voor één derde geopend. Ze zijn er de boel aan het restaureren. We zullen ons een volgende keer verdiepen in de oude wetenschappelijke instrumenten zoals telescopen, astronomische, wiskundige en navigatie-instrumenten en de experimenten die Galileo deed met beweging, gewicht, snelheid en versnelling.

We vervolgen onze stadswandeling naar de Piazza della Signoria. Daar wordt onze aandacht het eerst getrokken naar een grote, blote man. De bijbelse figuur David, die op het punt staat om de reus Goliath aan te vallen, staat daar in al zijn glorie. Naar verhouding zou het bovenlichaam te groot zijn. Ons lijkt hij echter perfect geproportioneerd, maar misschien lijkt dat alleen maar zo omdat hij op zo'n hoge sokkel staat.

Dat Cosimo I daar ook nog op zijn paard zat, midden op het plein, was mij op dat moment helemaal ontgaan. We rusten even uit onder de Loggia dei Lanzi. Onder deze beeldengallerij is het lekker koel.

De laatste Piazza die we die dag aandoen is de Piazza del Duomo. De dom is echt imposant en mooi. Het valt nog mee om een kaartje te bemachtigen voor de beklimming van de koepel. We bestijgen de 463 treden en worden getrakteerd op een adembenemend panorama over de stad. Binnenin zien we van dichtbij de fresco's van Vasari die hemel en hel uitbeelden. Het was de moeite, maar niet voor mensen met hoogtevrees. De balustrade had gerust iets hoger mogen zijn.

Eindigen doen we onze dag in één van de vele restaurants. Om de eerste honger te stillen en als vorm van aperitiefhapje is het lekker om de crostini's of bruschetta's te proberen. Crostini's zijn stukjes stokbrood met daarop ansjovis-, olijven- of tomatenpasta. De bruschetta's zijn geroosterde sneedjes stokbrood ingesmeerd met olijfolie en knoflook. Vermits we nogal een stevige honger hebben, bestellen we deze vakantie voor het eerst een flinke pizza. Ook onze gelato mag die dag niet ontbreken.